No place like home!

Na toch weer een gebroken nacht, buurman Nico zit midden in zijn dipweek en is redelijk naar de klote(viel mijn dip dan toch weer mee) waardoor hij onrustig slaapt en opeens ook af en toe snurkt. Het inslapertje wat ik krijg werk zo'n 3 uur en daarna ben ik dus regelmatig wakker. Beter nieuws is dat ik geen koorts meer heb gehad en krijg vanochtend vrij vroeg het bericht dat ik vandaag naar huis mag. Aangezien er nog wel wat papierwerk bij hoort en mijn centrale infuuslijn nog verwijdert moet worden, deze zit in een wat grotere ader onder je rechter sleutelbeen en moet bij verwijderen minimaal 10 minuten worden afgedrukt, Mirjam gebeld of zij mij om 14.00 uur wil ophalen. Mirjam Mucho blij en ik ook aangezien ik weet wat het OLVG diner is vanavond. Na het verwijderen van infuuslijn alles ingepakt en afscheid genomen van mijn aardige buurman Nico. Met Stan en Mirjam nog even langs de verpleging om een leuke kaart en aardigheidje af te geven en erg bedankt voor de goede zorgen en leuke gesprekken, kreeg niet het idee dat ik een lastige patiënt was. En dan naar huis, home is where the heart is. Na 3 weken was ik hier zo aan toe, heerlijk gegeten van de pizza van Vero en een Hertog Jan 0.0, smaak begint aardig terug te komen. Dit is voorlopig mijn laatste blog, iedereen die hem heeft gelezen bedankt daarvoor, hoop dat ik jullie een goed inzicht heb gegeven wat mijn traject inhoud. Ik ben er natuurlijk nog lang niet, 1 week ziekenhuis staat voor minimaal 3 weken herstel, maar ga vanaf morgen verder werken aan mijn herstel en probeer natuurlijk is geheel eigen steil weer zsm fit te worden/zijn. Vanaf morgen ben ik ook weer gewoon telefonisch bereikbaar! Nogmaals bedankt iedereen voor de interesse en support, heeft tot dusver zeker bijgedragen aan mijn wil en doorzettingsvermogen om ook deze hobbel te overwinnen. Blijf gezond en blijf zeker genieten!