Beeldvorming

Vanochtend opgestaan, ontbijtje en daarna lekker douchen. Tijdens het aankleden voel ik mij wat kaal(nee, dit komt niet door mijn zeer kort geschoren hoofdhaar wat binnenkort gaat uitvallen) en bemerk opeens dat mijn telefoon weg is. Waar heb ik deze als laatste gezien? Ik weet het, op mijn bed vlak voor het douchen. Nu heb ik vanochtend een verpleger(ja, ja, ze bestaan nog tussen de 99% dames hier) genaamd Dennis inclusief ringbaardje want dat is hip. Dennis heeft mijn bed verschoond en de deken en lakens inclusief mijn telefoon in één van de waszakken gedeponeerd, dankjewel Dennis. Nadat Dennis alle waszakken heeft nagekeken en niets kan vinden komt er een vrouwelijke collega met haar telefoon aanlopen en laat mij mijn nummer intoetsen en bellen. Ergens op de gang begint er een waszak mijn telefoondeuntje af te spelen, en gaat er bij de verpleging een gejuich op. Schijnt een paar keer per week te gebeuren waarbij de naam Dennis regelmatig valt. Kreeg vandaag post van een goede vriend welke een bepaalde beeldvorming heeft over de verpleegsters die hier rond lopen en dan met name over het(rode?) uniform wat zij dragen. Nu zijn er natuurlijk meer mannen die dromen over verpleegsters echter is de combinatie van lang blond haar, volle borsten, lekker kontje, uniform met een kort rokje en snel horizontaal legbaar niet makkelijk te vinden. Gelukkig hebben de verpleegkundigen hier in het OLVG een heleboel andere kwaliteiten die ik ook zeer op prijs stel en concludeer ik steeds meer dat hun vak meer een roeping is dan werk. Vaak volledig onbaatzuchtig inzetten voor de patiënt en ondanks de werkdruk, die de laatste jaren behoorlijk is toegenomen, toch een luisterend oor geven en altijd oproepbaar, ook tijdens de pauzes. Hulde. Morgen wordt een spannende dag, is inmiddels 10 dagen na toedienen stamcellen dus benieuwd of ze al aan het werk zijn, de bloeduitslagen zullen duidelijkheid geven. Trouwens, vanavond is Marcel mijn verpleger. De andere man op de afdeling, uiteraard ook met baardje. Weltrusten.